Τι γίνεται με τις προσλήψεις Α.μεΑ.
Του Στέφανου Πάικου
Έχουν περάσει δυόμισι χρόνια απ΄ την τελευταία προκήρυξη για την πρόσληψη ατόμων με αναπηρία σε θέσεις του δημοσίου τομέα και περισσότερα από τρία χρόνια για να γίνουν προσλήψεις στον ευρύ δημόσιο τομέα και στον ιδιωτικό τομέα.
Η τελευταία προκήρυξη θέσεων έγινε στις 23-12-2004 και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της ακόμη εκκρεμεί με αποτέλεσμα 555 θέσεις αναπήρων και 45 θέσεις τυφλών τηλεφωνητών να παραμένουν αδιάθετες..
Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Ν.2643/98 προβλέπει μία προκήρυξη ανά έτος κι όμως απ΄ την ημέρα της εφαρμογής του έγιναν μόνο τρεις προκηρύξεις (μία το 2000, μία το 2003 και μία στα τέλη του 2004). Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς εκ του αποτελέσματος ότι η κοροϊδία που υφίστανται τα άτομα με αναπηρία είναι διαρκής.
Φυσικά πάντα υπάρχουν οι σχετικές δικαιολογίες για την καθυστέρηση των προκηρύξεων από πλευράς υπουργείου. Άλλοτε επικαλούνται τις διάφορες τροποποιήσεις του νόμου, άλλοτε λόγω των εκλογών στην τοπική αυτοδιοίκηση απαγορεύουν κάθε πρόσληψη και πάει λέγοντας.
Στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες που προστατεύουν το δικαίωμα στην εργασία των αναπήρων, οι σχετικοί νόμοι προβλέπουν ποσοστά προσλήψεων 5% – 6% σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Στη χώρα μας ζήτημα είναι αν το πραγματικό ποσοστό αγγίζει το 1,7% στο δημόσιο τομέα, μια και το νομοθετημένο 5% είναι εικονικό (περιλαμβάνει όλες τις προστατευόμενες του νόμου κατηγορίες- πολύτεκνοι-αγωνιστές εθνικής αντίστασης), ενώ το θεσμοθετημένο 2% του ιδιωτικού τομέα έχει πλέον εξελιχθεί σε ποσοστό θεωρητικό.
Το συμπέρασμα λοιπόν που βγαίνει απ΄ τα παραπάνω είναι ότι εκεί στο υπουργείο Απασχόλησης και στο Εσωτερικών, δεν πρέπει να είναι και πολύ υπερήφανοι για την πολιτική τους απέναντι στα άτομα με αναπηρία, αν συνυπολογίσουμε ότι τα ποσοστά ανεργίας των ατόμων με αναπηρία στη χώρα μας κυμαίνονται στο 80% και είναι μακράν υψηλότερα σε όλη την Ευρώπη.
Η λύση είναι απλή:
α) Να αυξηθούν τα ποσοστά πρόσληψης ατόμων με αναπηρία όπως προβλέπονται και στα ευρωπαϊκά κράτη
β) να γίνεται πιστή εφαρμογή των διατάξεων του νόμου ώστε, οι προκηρύξεις θέσεων και οι τοποθετήσεις σε εργασία να γίνονται κάθε χρόνο ώστε, να σταματήσει επιτέλους η κοροϊδία με τις πολύχρονες αναμονές και καταστρατηγήσεις των υφισταμένων νόμων απ΄ την ίδια τη πολιτεία..