Κάτι αλλάζει(;)…
Επισκεπτόμενος για διάφορες προσωπικές υποθέσεις το κέντρο της πόλης σημείωσα δυο περιστατικά που δείχνουν κάποια αλλαγή νοοτροπίας των κατοίκων της προς θετική κατεύθυνση. Πρώτα, ένας οδηγός μετακίνησε το Ι.Χ. του βλέποντας ότι αποκλείει την πρόσβασή μου με το αναπηρικό αμαξίδιο προς την ειδική ράμπα, πρόθυμος μάλιστα να με βοηθήσει στην μετακίνησή μου. Λίγο παρακάτω, ένας άλλος συμπολίτης μας να δίνει το γεμάτο χρήματα πορτοφόλι σε κάποια κυρία που το είχε χάσει δίχως να το αντιληφθεί. Δίνοντας λίγο χρόνο στον εαυτό μου και σκεπτόμενος μήπως αντιμετωπίζω παραισθήσεις …λόγω των πρόσφατων διακοπών μου, κατά τη διάρκεια των οποίων είχα τη δυνατότητα να ξεκουραστώ αρκετά από τις διάφορες υποχρεώσεις μου, αναρωτήθηκα: μήπως, τελικά, αλλάζει κάτι; Λίγο αργότερα ήρθε και η απάντηση: ακόμη και αυτό να συμβαίνει, τίποτε δε γίνεται χωρίς κάθε μορφής δραστηριοποίηση (όπως, καλή ώρα, η εφημερίδα που διαβάζετε με τις διάφορες παραινέσεις και την – αυστηρή, ορισμένες φορές – κριτική προς τους φορείς και τους πολίτες.
Ε.Κ.
