Πανδημία και άτομα με αναπηρία – Εμβολιασμός, ένα τείχος προστασίας, μια διαδρομή προς την ελευθερία
Του Στέφανου Πάικου, Προέδρου της Περιφερειακής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία Θεσσαλίας
Η χρονιά που διανύουμε είναι μια διαφορετική χρονιά. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα συνέβαινε το 2020. Η πανδημία άλλαξε τη ζωή όλων μας. Ζήσαμε και συνεχίσουμε να ζούμε δύσκολες καταστάσεις. Αναγκαστήκαμε όλοι να περιορίσουμε τις δραστηριότητές μας και να κλειστούμε στα σπίτια μας, υπακούοντας στις προσταγές των λοιμωξιολόγων για να προστατευτούμε απ΄το ν κορωνοϊό covid-19.
Παρά ταύτα, τα θύματα του κορωνοϊού ξεπέρασαν στη χώρα μας, σε αριθμό τους 4000, απ΄τα οποία η μεγάλη πλειοψηφία αυτών ήταν άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις. Όλοι μας εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και το σεβασμό μας σ΄αυτές τις οικογένειες. Το σεβασμό μας και την υπερηφάνεια μας εκφράζουμε και στους ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας μας καθώς και στους εργαζόμενους σ΄ όλες τις προνοιακές δομές της χώρας, για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κατέβαλαν και καταβάλουν καθημερινά, υπερασπίζοντας την υγεία όλων των συνανθρώπων μας.
Μέσα σ΄αυτές τις πρωτόγνωρες καταστάσεις που ζούμε, αναδείχτηκαν με τον πιο εύγλωττο τρόπο οι ελλείψεις στον τομέα της υγείας και της πρόνοιας. Αποκορύφωμα των ελλείψεων αυτών είναι το περιστατικό που συνέβη στην Καβάλα όπου βρήκαν 45χρονο άτομο με αναπηρία πεινασμένο, λερωμένο ταραγμένο, με πολύ υψηλό πυρετό, αγκαλιά με την υπέργηρη μητέρα του, που ο γιατρός εκτιμά ότι ήταν νεκρή περισσότερα από δύο 24ωρα. Και οι δύο ήταν θετικοί στον κορωνοϊό και τους είχαν συστήσει να μείνουν σπίτι.
Δεν επιτρέπεται σ΄ένα κράτος πρόνοιας, η φροντίδα ενός βαριά ανάπηρου ατόμου να αφήνεται στην οικογένεια, όταν αυτή δεν έχει τη δυνατότητα. Γι΄ αυτό επιβάλλεται, οι δήμοι της χώρας να δημιουργήσουν τις κατάλληλες δομές πρόνοιας όπως, Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία, Κέντρα Διημέρευσης, Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης κ.α. που θα προσφέρουν την δημιουργική απασχόληση στα άτομα αυτά, την κοινωνικοποίησή των και την εξασφάλισή των, όταν οι γονείς τους φύγουν απ΄τη ζωή.
Να διασυνδεθεί η εκπαίδευση των παιδιών αυτών που τελειώνουν τα Ειδικά Εργαστήρια Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.) με την αγορά εργασίας, εξασφαλίζοντας έτσι την αυτόνομη οικονομική διαβίωσή των.
Στα θετικά καταγράφονται ότι εισακούστηκαν οι προτάσεις της Ε.Σ.Α.μεΑ. και της Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.μεΑ. και έμειναν ανοικτά τα Ειδικά Σχολεία και τα Κ.Δ.Α.Π.μεΑ. Στα αρνητικά καταγράφεται το ότι οι χώροι άθλησης, τα καταστήματα κλπ έκλεισαν με αποτέλεσμα μετά απ΄το σχολείο, τα παιδιά με αναπηρία να κλειστούν στα σπίτια τους, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Για όλα τα ανωτέρω και για καλύτερο συντονισμό σε περιόδους υγειονομικής κρίσης, απαιτείται, εκτός απ΄το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την αναπηρία, να γίνει αντίστοιχο και σε Περιφερειακό και Τοπικό επίπεδο, για να μην έχουμε, επαναλαμβάνω, περιστατικά σαν αυτό της Καβάλας.
Παρ όλα αυτά, είμαστε ευτυχείς που τελικά έχουμε εμβόλιο. Μια προσδοκία που εκπληρώθηκε πολύ νωρίτερα απ΄ότι περιμέναμε, δίνοντας ελπίδα για γρήγορη αποκατάσταση της κανονικότητας.
Σύσσωμο το αναπηρικό κίνημα της χώρας προτείνει σε όλους να εμβολιαστούμε γρήγορα, για να δημιουργήσουμε ένα τείχος προστασίας, μια διαδρομή προς την ελευθερία, όπως ανάφερε και η κ. Μ. Θεοδωρίδου, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών σε σχετική διαδικτυακή διαβούλευση που διοργάνωσε η Ε.Σ.Α.μεΑ,. διεκδικώντας την προτεραιοποίση στον εμβολιασμό, των ατόμων με αναπηρία και χρονίως πασχόντων. Συνεχίζουμε να προσέχουμε τηρώντας αυστηρά τα μέτρα που συστήνουν οι λοιμωξιολόγοι, ώσπου να έλθει η σειρά μας να εμβολιαστούμε.-
