Του Ράλλη Τσιουλάκη
Προέδρου της Περιφερειακής Ομοσπονδίας
Ατόμων με Αναπηρία Θεσσαλίας
Είναι δεδομένη και γνωστή η σημασία της προσβασιμότητας στην ζωή και την καθημερινή λειτουργικότητα των ατόμων με αναπηρία όπως και άλλων ευπαθών κατηγοριών. Είναι εξίσου σημαντική γιατί αποτελεί το μέτρο και την προϋπόθεση άσκησης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ελληνική Πολιτεία θέσπισε προδιαγραφές βάση των οποίων η πρόσβαση και η μετακίνηση των ατόμων με αναπηρία θα διευκολύνεται και θα γίνεται κατά το δυνατόν απρόσκοπτα, αλλά και όρισε την υποχρέωση των δημοσίων υπηρεσιών να καταστούν προσβάσιμες και άρα χρηστικές από τα άτομα με αναπηρία. Θα πρέπει να τονισθεί ότι η προσβασιμότητα δεν αφορά μόνο το δομημένο αστικό περιβάλλον, δεν αφορά μόνο τις ράμπες και τα πεζοδρόμια, ούτε μόνο τις μεταφορές, αλλά και την ίδια την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών καθώς και την πρόσβαση στην επικοινωνία και την πληροφόρηση.
Μέσα στα πλαίσια αυτά η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Θεσσαλίας σε συνεργασία με την Περιφέρεια Θεσσαλίας εκπόνησε για λογαριασμό της, μετά από σχετική σύμβαση, μελέτη που αφορούσε την καταγραφή των όρων προσβασιμότητας των δημοσίων υπηρεσιών στις τέσσερις έδρες Νομών της Θεσσαλίας. Θα πρέπει να τονίσουμε εδώ, ότι η ανωτέρω μελέτη έγινε για πρώτη φορά σε όλη την Ελλάδα και αποτέλεσε οδηγό ανάλογων μελετών για την υπόλοιπη χώρα. Επίσης, αποτέλεσε την μοναδική δράση της Περιφέρειας Θεσσαλίας που αφορούσε και άγγιζε τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Η Ομοσπονδία μας εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της προς την Περιφέρεια καταθέτοντας την μελέτη, τηρώντας όλους τους όρους της σχετικής σύμβασης και βάση αυτών η μελέτη έγινε ανεπιφύλακτα αποδεκτή από πλευράς Περιφέρειας.
Και ενώ αναγνωρίσθηκε η σημαντικότητα της μελέτης, η σπουδαιότητά της και η δυνατότητα να αποτελέσει οδηγό για την κάλυψη των προβλημάτων προσβασιμότητας που υφίστανται στον Δημόσιο τομέα, τα πράγματα άλλαξαν άρδην προ ολίγων μηνών όταν η Περιφέρεια Θεσσαλίας προκήρυξε νέα μελέτη καταγραφής των όρων προσβασιμότητας στις ίδιες περιοχές με τους επιπρόσθετους όρους της συμμετοχής πολιτικών μηχανικών που θα προέβαιναν στις ανάλογες κοστολογήσεις των παρεμβάσεων αλλά και την συμμετοχή των ΑμεΑ, όσον αφορά την πρακτική αποτύπωση της προσβασιμότητας στα κτίρια. Απαραίτητη προϋπόθεση όλων ήταν η αποδεδειγμένη εμπειρία σε ανάλογες μελέτες. Σύμφωνα με τα παραπάνω και όπως ήταν ευνόητο, η Ομοσπονδία μας, κατέθεσε σχετική πρόταση και τουλάχιστον μείναμε εμβρόντητοι από την απόφαση της περιφέρειας να αναφέρει την ανωτέρω μελέτη σε ιδιωτικό μελετητικό γραφείο, το οποίο σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχονται στην ιστοσελίδα του δεν είχε καμία απολύτως εμπειρία. Όπως ήταν επόμενο ζητήσαμε άμεσα να μας αποσταλεί η αξιολόγηση της δικής μας πρότασης αλλά και των άλλων προτάσεων, η αιτιολόγηση της απόφασης για την ανάθεση της μελέτης, καθώς και τα κριτήρια που βάσει των οποίων έγινε η αξιολόγηση και δημοσιοποιήσαμε και διαμαρτυρηθήκαμε σε όλους τους τόνους και προς όλες τις κατευθύνσεις (εφημερίδες, υπουργεία, βουλή κλπ).
Στην σχετική απάντησή της η Περιφέρεια, αφότου αναφέρει ότι η μελέτη που πραγματοποιήθηκε από την Ομοσπονδία μας προ τριετίας θα αποτελέσει την βάση διενέργειας της εν λόγω μελέτης, αναφέρει ότι η επιλογή κατ’ ουσίαν έγινε χωρίς κριτήρια αξιολόγησης και δεν υφίστανται βαθμολογία των προτάσεων.
Αισθανόμαστε αγανάκτηση αλλά και θλίψη, γιατί όχι μόνο παραγνωρίσθηκε και αναιρέθηκε η αξία και η αξιοπιστία της προηγούμενης μελέτης μας, και με τον τρόπο αυτό απαξιώθηκε η Ομοσπονδία μας αλλά και παραγνωρίσθηκαν βασικοί όροι και προϋποθέσεις της σχετικής προκήρυξης.
Εμείς από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, για την εμπέδωση των δικαιωμάτων των ΑμεΑ και θα προσφέρουμε την εμπειρία και την τεχνογνωσία μας προς όφελος των ατόμων με αναπηρία και όχι μόνο, προκειμένου τα άτομα με αναπηρία να αποκτήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής. Παρά ταύτα οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι στην χώρα μας και δη στην περιοχή της Θεσσαλίας το πρόβλημα μάλλον δεν είναι η έλλειψη προσβασιμότητας σε κτίρια και δρόμους, αλλά κυρίως η έλλειψη πρόσβασης στην λογική και στις συνειδήσεις των υπευθύνων.
